“Hij had beter dood kunnen zijn.”
zaterdag 20 maart 2010, 15:00 uur
Amsterdam, Amstelzaal, VUmc,
Spreker: Eveline Brandt
In samenwerking met: Trouw, uitgeverij Van Gennep en de Vereniging Bosk

De Nederlandse euthanasiewet maakt het een arts mogelijk om het leven beëindigen van een ondraaglijk en uitzichtloos lijdend mens. Als die daar nadrukkelijk om vraagt. Maar hoe beoordelen we dat bij een ernstig gehandicapt kind, dat nergens om kan vragen? Moet levensbeëindiging ook hier mogelijk zijn? Debat over euthanasie bij wilsonbekwamen.
Het debat wordt ingeleid met een betoog van Trouw-redacteur Gerbert van Loenen, schrijver van het boek: “Hij had beter dood kunnen zijn”. Van Loenen keert zich in dit boek tegen de neiging om een oordeel uit te spreken over andermans kwaliteit van leven. Ook ernstig gehandicapten hebben recht van leven.
Dit staat in schril contrast met de mening van de Nederlandse Vereniging voor Kindergeneeskunde. Die willen de euthanasieregels verruimen. Zo zou bij ernstig gehandicapte pasgeborenen actieve levensbeëindiging mogelijk moeten zijn, ook bij kinderen die nu niet ernstig lijden, maar dit in de toekomst waarschijnlijk wel zullen doen.
De sprekers zijn:
Gert van Dijk, ethicus Erasmus mc
Hans Reinders, hoogleraar ethiek VU
Harrie Lafeber, hoogleraar neonatologie VUmc
Mieke Geuze, arts en moeder van een gehandicapt kind
Gerbert van Loenen (redacteur Trouw)
De presentatie is in handen van freelance gezondheidsjournaliste Eveline Brand.
Georganiseerd door VUconnected, dagblad Trouw, uitgeverij Van Gennep en de Vereniging BOSK (de vereniging van motorisch gehandicapten en hun ouders).
De online winkel is gesloten. Wilt u zich nog aanmelden? Aan de deur zijn nog voldoende kaarten beschikbaar. De prijzen zijn alsvolgt:
Toegang: 7.50 euro.
Voor studenten, leden Vereniging VU-Windesheim, medewerkers VUmc, leden BOSK en abonnees Trouw, 5 euro.
Reacties
Plaats reactie
Bij het plaatsen van een reactie wordt uw e-mailadres niet gepubliceerd.
De artikelen in TROUW op pag. 29 van heden geschreven brengen mij tot een reactie. Mijn achtergrond is jeugdarts, vader van een God zij dank overleden (47 jaar) dubbel gehandicapte zoon. In het artikel van dhr. van Dijk kan ik me helemaal vinden, het geschrift van dhr. Verheijden komt bij mij over als een verhaal vanachter het bureau als theoreticus geschreven. Met name de laatste alinea's van beide artikelen geven de aanleiding tot mijn instemming en oneens-zijn weer. De oorzaak van de oligophrenie van mijn zoon was gelegen in de foutieve wijze van handelen van een collega, een z.g.n. geboortetrauma. Achteraf hebben wij ons vaak afgevraagd, hoe intens wij ook van hem en hij waarschijnlijk ook van ons heeft gehouden en genoten, of het niet beter was geweest als hij gelijk naar zijn Naamgever JHWH, (hij heette Johanan,) was gegaan. Waar haalt dhr. Verheijen in z'n laatste alinea het zelfbeschikkingrecht bij de geboorte vandaan? En dan de laatste regel.....waar haalt hij dat in Gods naam vandaan?!, en dat zeg ik als belijdend christen. God zij dank overleed hij peracuut in een longembolie voor mijn echtgenote bezweek aan een darmcarcinoom. De zorg van "zeer veel ouders is: "als ze ňns maar niet overleven.
J.Lanning vrijdag 19 maart 2010, 16:28 uur