Inloggen
Winkelmandje (0)
Wat worden de belangrijkste kwesties op het gebied van samen leven in 2030? Journaliste Yvonne Zonderop leidde de zaaldiscussie. Met als resultaat is een mindmap met daarop de samenlevingsagenda voor 2030.
In een volle en betrokken zaal werd er druk gepraat over de samenleving in 2030. De Argumentenfabriek maakte samen met alle aanwezigen de mindmap van 2030. Opvallende uitdagingen uit de zaal waren: hoe houden we het onderwijs betaalbaar en toegankelijk voor iedereen? Hoe komen we af van ons doe-maar-gewoon syndroom om ook in 2030 vernieuwend te zijn?
Ook in deze bijeenkomst hebben we weer een aantal nieuwe leden mogen verwelkomen: Hans Boutellier, Kirsten van den Hul, René Gude en Yvonne Zonderop kregen een lidmaatschap kado.
Zorg dat je er de volgende keer wel bij bent! Login of registreer en update je profiel, dan houden wij je op de hoogte van soortgelijke events.
Login of registreer
Interview met Hans Boutellier over zijn nieuwe boek De improvisatiemaatschappij
Video's van diverse gasten met Ad Verbrugge in Filosofie op de Zuidas.
Sander Olsthoorn - 17 februari 2012
Hallo Nathalie,
Allereerst excuses voor mijn zeer late reactie.
Sportverenigingen hebben het best zwaar. Er wordt veel van hen gevraagd qua wetten en regels en voor steeds meer maatschappelijke 'taken' wordt gekeken naar de sportverenigingen. Ook blijken mensen steeds minder makkelijk actief te willen worden als vrijwilliger, terwijl zij wel (als 'klant') eisen stellen aan het niveau en de kwaliteit van de vereniging.
Het idee van een vereniging is nog steeds 'voor- en door- leden'. Daardoor kan een vereniging zelf blijven beslissen, en worden de kosten relatief laag gehouden.
Wat je ziet is dat verenigingen die het goed doen (in kwaliteit of populaire sportsoort) erg veel aanmeldingen krijgen, en dat zij (onder andere om de kwaliteit te borgen) maar een beperkt aantal mensen per leeftijdsgroep aannemen. Soms op basis van inschrijving (wachtlijst), maar soms krijgen inderdaad ouders die zich meer willen inzetten voor de club voorrang.
Wat mag en billijk is bepaald een vereniging dus in grote mate zelf. Zij beslissen zelf over hun aanname-beleid, en kunnen dus ook zelf kiezen voor een 'voorrang-regeling' voor ouders die bereid zijn zich in te spannen voor de club. Verenigingen die te hoge eisen stellen merken dat meestal heel erg snel: het aantal aanmeldingen loopt hard terug, de gemeente grijpt in (er komt veel subsidiegeld vanuit gemeenten naar verenigingen, bijvoorbeeld voor de accommodatie en het onderhoud) of de 'naam' van de vereniging wordt beschadigd. Je zou bijna kunnen zeggen dat er sprake is van marktwerking.
Uiteindelijk bepalen de ouders van jeugdleden dus wat billijk is: weegt de kwaliteit van de vereniging (of de afstand, of de sportsoort, of het feit dat alle vriendjes op die club zitten) op tegen de verlangde tegenprestatie (in geld, inzet of anderszins)? Als het antwoord JA is, zijn de eisen billijk, anders niet.
Groet,
Sander Olsthoorn
M: info@vuconnected.nl
T: (020) 59 89 292
VU Connected is het ideële netwerk van de VU-Vereniging in samenwerking met
